هنوز مادر نشدم! هنوز منتظرم!! یک مادر منتظر که شاید هیچ وقت مادر نشه!!! خدایا رحم کن...

مرداد ماه بود که بالاخره تصمیم نهایی رو گرفتم و طی یه عملیات انتحاریرفتم پیش به سوی عکس رنگی......کاری که می بایست یکسال و خورده ای پیش انجام میدادم...و هربار...از دستش فرار میکردم

یه باره جستی ملخک ،دوباره جستی ملخک، سه بار به دام افتادی!!

بالاخره بعد سه سال قفل دهنم وا شد در حقیقت قفل قلبم......فقط یه ذره تونستم به خواهرم نخ بدم که آرهههه..........ما هم.......چه خوب شد که بالاخره یکی از دور و اطرافم فهمید و کمکم کرد.....قربون خواهر عزیزم بشم که سریع استقبال کرد و گفت همراهت میام......اومدیم تهران و عکس رنگی انجام شد.......نمیگم اذیت نشدم چون دروغ نمیگم!! اما درد و اذیتش به خاطر مایع حاجب یا گرفتگی نبودددد اصلا......

کلا بیشتر ترس و استرس و وحشی گری ذاتی من بود.......بعدش که بلند شدم از روی تخت انگار بار یک دنیا رو از روی دوشم ورداشتن......شکـــــــــــــــــــــــــــــرت خدا.......از خوشحالیم گریه کردم ..خوشحالی اینکه شاید قدمی به ماه کوچولوم نزدیک شده باشم، خوشحالی اینکه بالاخره به یکی از ترسهام غلبه کردم، خوشحالی اینکه یکی از کابوسهای بزرگ زندگیم تموم شد!!!!خانومایی که اونجا بودن فکر کردن من از درد گریه میکنم........

جواب عکس هفته ی بعد آماده میشد......سارای عزیزم مدیر همین وبلاگ که همیشه به خاطر دلداری و کمکهاش مدیونش هستم و براش همیشه دعای خیر میکنم لطف کرد و به پیشنهاد خودش برام جواب رو گرفت و پست کرد......ســـــــــــــــــــارا جونم بازم میگم مثل خواهر بزرگتر هستی برام .......برای همه چیز ممنون.......خدایا مهدیارتو برات نگه داره.......

جواب عکس رو بردم پیش دکتر.....یه خانوم دکتر جوون.....که خب بر اساس سنش فکر نمیکنم خیلی پرسابقه باشه......آخه دکتر خودم نوبت نداشت تا هفته ی بعدش و من بی صبر بودم........

گفت همه چیز رو به راهه و هیچ مشکلی دیده نمیشه.....گفت احتماللل داره گرفتگی بوده باشه و با این مایع باز شده باشه.....شاید......و چیزی رو توی شرح عکس یا خوده عکس نشون نداده...گفت این ماه رو امتحان کن.......ببینیم چی میشه.......دارو و هیچی هم نداد.......

نمیدونم والا.........هنوزم چشمم به دستهای مهربون پروردگارمه......به غیر از اون هیچ مامن و ماوایی ندارم.....فقط و فقط از خودش میخوام و لاغیر.......هنوزم با اینکه این همه فشار روحی رومه باز دلم قبول نمیکنه که برای بچم نذر و نیازی بکنم و به خدا اصرار بکنم.......نه........دلم میخواد با خواسته و رضایت خودش بهم بده........خدایااااااااااااا پس کی؟؟ کی نوبت من میشه و رضایت میدی؟؟ببین من که بهت اصرار نمیکنم پس خودتم یه نگاه بهم بکن.......راضیم به رضای خودت

خدایا بسه انتظار.......کاش صلاح بدونی و بهم بدی.........

قربون همه ی دوستای نی نی سایتیم بشم......خیلی خوشحالم که بیشترتون جوجوهای نازتون رو توی آغوش کشیدین یا منتظرین تا دنیا بیاد.......برای همه تون آرزوی سلامتی و خوشبختی میکنم.....ایشالا بقیه ی دوست جونای منتظرم هم به زودی حاجت روا بشن و دامنشون سبز بشه